Το καλοκαίρι έχει επιφέρει αποσυντονισμό σε πολλούς τομείς..Πριν ζητάγαμε απεγνωσμένα τη χαλάρωση,τη ξεκούραση, το άδειασμα μυαλού,άγχους, της παραμικρής σκέψης που θα σε προβληματίσει, αναζητούσαμε ήλιο,καφέ στο μπαλκόνι, ταβερνάκι δίπλα στην ακροθαλασσιά, λίγο κρασί και το αγόρι σου/κορίτσι σου..
Κι ενώ έχουμε φορτίσει μπαταρίες που πιστεύουμε ότι θα κρατήσουν τουλάχιστον για το φθινόπωρο-κάτι σαν energizer..αυτές που διαρκούν περισσότερο-, έρχονται και σκάνε μια αλληλουχία γεγονότων που μόνο χαλαρούς κι απαθείς δε μας αφήνει..Κι επειδή μπήκαμε λίγο απότομα, τι λίγο δηλαδή σα να μας πιάνουν από το σβέρκο και να μας βουτούν το κεφάλι σε μια λεκάνη-το περιεχόμενο της το αφήνω στην άγρια φαντασία σας- είναι χειρότερο κι από πριν που είχαν συσσωρευτεί τα νεύρα και η κούραση ενός ολάκερου χρόνου, αλλά τουλάχιστον αντικρύζαμε τις πρώτες ακτίνες του ελπιδοφόρου καλοκαιριού μας..Τώρα δηλαδή περιμένουμε τι?Τα Χριστούγεννα? Τώρα που είχαμε φορεμένα ακόμα τα αληθινά μας χαμόγελα, μας τα πάγωσαν..Δεν είναι τυχαίο που μέσα στην τελευταία εβδομάδα οι περισσότερες αναζητήσεις που επέστρεφαν το υποφαινόμενο blog ήταν με τη λέξη "Κυκλοθυμία".(όπως και η λέξη "γόβες" - καλά αυτό μάλλον γιατί αρχίζει πάλι και χειμωνιάζει-->κρύο-->κλειστό παπούτσι, αν και πάλι δεν καταλαβαίνω τη μανία με τις γόβες, σας λέω για τρελή αναζήτηση..από γυναίκες, υποθέτω δηλαδή) Ας γυρίσω στην κυκλοθυμία, που με απασχολεί..Δεν είναι τυχαίο λοιπόν όταν τις τελευταίες μέρες που σε κατακλύει αυτή η έντονη ανακύκλωση συναισθημάτων να συνειδητοποιείς ότι αρκετοί ψάχνονται για το ίδιο σύμπτωμα- τη στιγμή που κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είχε πάψει να εμφανίζεται στις αναζητήσεις.. Επομένως και με αποδείξεις, είμαστε έτοιμοι να φύγουμε πάλι, αλλά δε βρίσκουμε τη γαμω-πόρτα, κάποιος κλείδωσε και πέταξε το κλειδί.
Πολλοί φέτος έχουν πάρει θέση ή έστω τους απασχολεί η πολιτική σκηνή...και έστω κι αν αποφασίσουν τη διέξοδο του άκυρου/λευκού/αποχής θα είναι επειδή δε βρίσκουν κάτι καλό/καλύτερο να ψηφίσουν, αλλά τουλάχιστον θα το έχουν επεξεργαστεί/αναλογιστεί..και εύχομαι να μην είναι επειδή "βαριέμαι" ή "όλοι παπάρες είναι" και τέλος..
Τέλος, λοιπόν, παρόλο που προσπάθησα απεγνωσμένα να βρω παρέα για ΣΚ στο νησί, όλων η ψυχολογία είναι πεσμένη, οι υποχρεώσεις (μπλιαχ για λέξη) αυξημένες κι εγώ πλέον εξαντλημένη..Κρίμα γιατί ένα ταξιδάκι θα μας γέμιζε για λίγο ακόμα..γιατί έρχονται δύσκολες εποχές.
Κι επειδή ανέφερα μερικές λέξεις κλειδιά επιβάλλεται να καταγράφω τις πιο αστείες/παράξενες αναζητήσεις που έχουν οδηγήσει εδώ..Πραγματικά άξιον απορίας..
-"ΚΟΛΟΣ ΦΩΤΟ"
-"'Ατριχο αγοράκι"
-"kolantero"
μόνο από αυτες τις 3 λέξεις μπορεί να υποθέσει κανείς ότι το blog είναι πορνογραφικού-homo κυρίως- χαρακτήρα που έχει στόχο να προωθήσει -πάντα με διαφάνεια-φωτογραφίες, αγγελίες και γνωριμίες και ό,τι ήθελε προκύψει, αβάδιστα στο χώρο σας..
Τώρα πώς γίνεται να νυστάζω από τις 22.00 που μπαίνω σπίτι και ακόμα να είμαι ξύπνια 03.20..Αύριο να θυμηθώ να πιω το πρωινό μου, χτυπημένο σε μπλεντερ, φρέσκο αιματάκι και να μη με δει ο ήλιος..
Τέλος- χμ μάλλον το ξαναείπα το τέλος, αλλά δε γαμιέται- δε μπορώ να καταλάβω μερικά στερεότυπα του στυλ ..Η γυναίκα δε βρίζει, η γυναίκα δεν είναι ακατάστατη, η γυναίκα θέλει γενικά να παντρευτεί, γκρινιάζει και τα πρήζει..Τα αντίστοιχα ή κάποια άλλα για τον άντρα.. Δεν πιστεύω ότι ανήκουμε όλοι σε μαζικοποιημένες κατηγορίες, γιατί θα ήταν θλιβερό..Από την αλλή θα ήταν ακόμα πιο θλιβερό αν όποια θέση ή στάση ζωής υιοθετούσαμε, το κάναμε για να διαφοροποιήθουμε από το στερεότυπο και για λόγους αντίδρασης..Πάντως δηλώνω ότι καπνίζω - ναι τελικά υπέκυψα πάλι-, πίνω -όχι και κάθε μέρα- πολλές φορές και μόνη μου, βρίζω ενίοτε για πλάκα ή τον άγνωστο χ , είμαι ακατάστατη και γενικά δεν είμαι το πρότυπο γυναίκας για σπίτι (μου το χουν πει και αυτό..) ..αλλά μπροστά στην πληθώρα, τον καταιγισμό, κατακλυσμό των θετικών, λαμπρών, εξαίσιων σημείων μου, τα προαναφερθέντα φαίνονται καμμένο κλαδί σε άπειρες εκτάσεις δάσους :)..Και μετά την αυτοκριτική μου - τέλος.
υγ...πολύ ασύναρτητες και ξεκάρφωτες σκέψεις, ό,τι να ναι, άντε γεια
